Norowirus, czasami nazywany grypą żołądkową, jest niezwykle zakaźnym wirusem, który może powodować zapalenie jelit. Jest to najczęstsza przyczyna wybuchów ostrego zapalenia żołądka i jelit na świecie, a WHO szacuje, że rocznie zaraża się około 15 milionów ludzi w Europie.
Ogniska norowirusa występują szczególnie często w szpitalach i placówkach służby zdrowia. Chociaż choroba sama w sobie nie jest poważna, może mieć poważne konsekwencje dla osób nią dotkniętych, szczególnie w środowiskach wymagających szczególnej opieki. Nie ma lekarstwa na norowirus, ale można mu zapobiec i ograniczyć poprzez procedury zapobiegania infekcjom i ścisłe środki higieny.
Norowirus występuje przez cały rok, ale szczyt osiąga w miesiącach zimowych, z objawami takimi jak nudności, ból brzucha, wymioty i biegunka.
W Abenie pomagamy pracownikom ochrony zdrowia zapobiegać rozprzestrzenianiu się zakażeń.
Robimy to, dzieląc się naszą wiedzą z pracownikami ochrony zdrowia.
Pomagamy być czujnym na przenoszenie patogenów, podejmować właściwe środki i korzystać z odpowiednich produktów.
W ten sposób można zminimalizować ryzyko wystąpienia zakażeń.
Norowirus jest bardzo zaraźliwy i szybko się rozprzestrzenia. Wirus może przetrwać poza ciałem na gładkich i porowatych powierzchniach do dwóch tygodni.
Przenoszenie norowirusa
Przenoszenie norowirusa często odbywa się przez ręce. Na przykład po wizycie w toalecie wirus może przetrwać na desce sedesowej, pokrętle spłukującym, kranie lub klamce drzwi. W rezultacie wirus dostaje się do ust przez ręce lub zabawki, sztućce, zastawę stołową i jedzenie. Ponadto norowirus może występować w surowych owocach morza oraz w surowych warzywach i owocach.
Zarażona osoba może zarazić inne osoby bez objawów. Norowirus jest obecny w kale i wymiotach osoby przenoszącej wirusa. Chociaż norowirus zasadniczo nie jest aerogenny (przemieszczanie w powietrzu), wirus może rozprzestrzeniać się w powietrzu poprzez wymioty.
Czy każdy może zachorować na norowirusa?
Każdy może zostać zarażony norowirusem bez objawów, ale nadal infekować innych. Czas między zarażeniem a zachorowaniem (okres inkubacji) wynosi od jednego do trzech dni. Jeśli masz już wirusa, możesz zbudować odporność na tę chorobę nawet przez trzy miesiące. Następnie jest takie samo ryzyko infekcji, jak wszyscy inni.
Wybuch zakażeń norowirusem w zakładzie opieki zdrowotnej może mieć poważne i kosztowne konsekwencje. Chorzy pacjenci w szpitalach wymagają większej opieki, mieszkańcy domów opieki są bardziej narażeni na zarażenie norowirusem, a i pracownicy i opiekunowie również są narażeni na zachorowanie.
W domach opieki osobom nie zarażonym zaleca się, aby nie opuszczały oddziału i nie uczestniczyły w zajęciach w ciągu dnia. Pracownicy powinni również pozostać w jednej grupie lub dziale, aby ograniczyć wybuch epidemii. Powoduje to potrzebę dodatkowej siły roboczej i dostosowania harmonogramów pracy.
Szczególną uwagę należy zwrócić na higienę: pokój pacjenta musi być codziennie dezynfekowany i czyszczony, oraz jest dodatkowe pranie itp. Ponadto odwiedzający i pracownicy są zobowiązani do noszenia odzieży ochronnej podczas opieki nad pacjentami lub odwiedzin.
Trudno jest zapobiec zarażeniu norowirusem, ale można sprawić, że wirus nie rozprzestrzenia się dalej. Higiena to słowo kluczowe, które zaczyna się i kończy na dobrej higienie rąk. Oto kilka dodatkowych wskazówek dotyczących zapobiegania lub ograniczania epidemii norowirusa:
Praktykuj właściwą higienę rąk, zwłaszcza po kontakcie z pacjentem lub korzystaniu z łazienki. Sprawdź nasze wytyczne dotyczące higieny rąk i dowiedz się, dlaczego higiena osobista jest niezbędna w zapobieganiu zakażeniom.
Używaj odpowiednie (certyfikowane) nitrylowe rękawice, do wszystkich zabiegów pielęgnacyjnych i zmieniaj rękawice, gdy są wyraźnie brudne oraz opuszczając pokój pacjenta.
Ostrożnie i w odpowiedni sposób sprzątaj wymiociny i fekalia, aby uniknąć rozprzestrzeniania się norowirusa drogą powietrzną. Dowiedz się więcej o tym, jak protokoły sprzątania i utylizacji odpadów odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu chorobom zakaźnym.
Unikaj kontaktu z żywnością podczas wykazywania objawów i przez co najmniej 48 godzin po ich zakończeniu. W przypadku opiekunów należy zwrócić szczególną uwagę na higienę rąk i dezynfekcję przez 14 dni od wystąpienia objawów. Dowiedz się więcej o higienie w kuchni.
Zachowaj szczególną ostrożność przy zmianach produktów do nietrzymania moczu przez trzy tygodnie po infekcji, ponieważ kał może pozostać zakaźny przez okres do trzech tygodni. Dowiedz się więcej o higienie toaletowej.