Kobiety mogą doświadczać problemów z pęcherzem w każdym wieku. Jednak po ukończeniu 40. roku życia znacznie więcej z nich staje się podatnych na słabszą kontrolę nad pęcherzem. Choć młodsze kobiety również miewają sporadyczne epizody inkontynencji w trakcie ciąży, po porodzie, a niekiedy nawet podczas stosunku płciowego, menopauza przynosi jeszcze większą liczbę przypadków tej dolegliwości.
Co powoduje inkontynencję w trakcie lub po menopauzie?
W czasie menopauzy organizm kobiety przechodzi wiele zmian. Częstą przyczyną są zaburzenia hormonalne. Kobiety zaczynają produkować mniej estrogenu, co powoduje osłabienie wyściółki pęcherza, prowadząc do nieodwracalnych zmian w kontroli pracy pęcherza.
Im jesteśmy starsi, tym trudniej jest nam utrzymać mocz. Wraz z wiekiem mięśnie stopniowo stają się słabsze. To naturalne, że nasz pęcherz wiotczeje, a czas reakcji się wydłuża. Spadek poziomu estrogenów zmniejsza również siłę mięśni dna miednicy, co może skutkować mimowolnym oddawaniem moczu pod wpływem nacisku. Ponadto po menopauzie błony śluzowe stają się cieńsze i bardziej podatne na działanie bakterii, co może utrudniać utrzymanie moczu.
Inne przyczyny inkontynencji w trakcie i po menopauzie obejmują infekcje, przebyte ciąże, uszkodzenia nerwów, problemy z sercem oraz przyjmowanie niektórych leków. Dodatkowo na inkontynencję mogą wpływać pewne czynniki związane ze stylem życia, takie jak picie alkoholu i kofeiny, nadwaga czy spożywanie ostrych potraw.
Częste rodzaje problemów z pęcherzem lub inkontynencji w trakcie i po menopauzie obejmują:
Inkontynencja wysiłkowa to jeden z najczęstszych rodzajów problemów z kontrolą pęcherza. Często określana jako „inkontynencja wysiłkowa”, jest zazwyczaj wywołana osłabieniem mięśni dna miednicy.
Inkontynencja nagląca to rodzaj inkontynencji, w którym pojawia się nagła, niemożliwa do powstrzymania potrzeba oddania moczu. Inkontynencja nagląca bywa powodowana przez zaburzenia układu nerwowego, choć wpływ mogą mieć również stres, infekcje układu moczowego, leki oraz nadmierne spożywanie alkoholu.
Ból podczas oddawania moczu
Nokturia to potrzeba kilkukrotnego oddawania moczu w ciągu nocy.
Inkontynencja ciągła oznacza, że wyciek moczu występuje mniej więcej przez cały czas bez ostrzeżenia. Choć ten rodzaj inkontynencji występuje rzadko, jest wywołany nieprawidłowościami w układzie moczowym, które mogą być wrodzone lub wynikać z porodu, przebytych operacji (takich jak usunięcie macicy) bądź zabiegów medycznych (np. radioterapii).
Wskazówki dotyczące radzenia sobie z inkontynencją w trakcie menopauzy
W zależności od rodzaju inkontynencji lekarz może zalecić kilka metod leczenia. Zawsze zaleca się konsultację z lekarzem lub pracownikiem służby zdrowia w celu znalezienia najlepszego rozwiązania dostosowanego do konkretnej kobiety i jej stylu życia.
- Tradycyjne ćwiczenia mięśni dna miednicy oraz ćwiczenia Kegla mogą wzmocnić mięśnie otaczające cewkę moczową i pochwę.
- Antybiotyki są czasami wymagane, jeśli przyczyną inkontynencji jest infekcja.
- Może być konieczne przyjmowanie różnych leków w celu kontrolowania nieprawidłowych skurczów pęcherza lub wywołania skurczów w nadmiernie rozciągniętym pęcherzu.
- Zrównoważenie poziomu hormonów za pomocą hormonalnej terapii zastępczej (HTZ) lub naturalnej, bioidentycznej terapii zastępczej może złagodzić inkontynencję wysiłkową.
- W poważniejszych przypadkach wymagana może być operacja lub elektrostymulacja mięśni wokół pęcherza.