Trudno uzyskać całkowicie dokładne statystyki dotyczące liczby osób żyjących z inkontynencją, ponieważ wiele osób wstydzi się o tym rozmawiać, nawet ze swoimi lekarzami. Szacuje się, że zaledwie jedna trzecia chorych prosi swojego doktora o pomoc w łagodzeniu problemów z pęcherzem.
Dane z Global Forum on Incontinence szacują, że z tą przypadłością żyje od 3 do 11 procent mężczyzn i od 30 do 60 procent kobiet.
Dobra wiadomość jest taka, że większość rodzajów inkontynencji można leczyć lub łagodzić ich objawy. Ponadto istnieje wiele produktów, które pomagają poprawić jakość życia w czasie, gdy problem się utrzymuje.
Jakie są najczęstsze rodzaje inkontynencji u kobiet?
Jeśli chodzi o kobiety i inkontynencję, dwoma najczęstszymi rodzajami są inkontynencja wysiłkowa oraz inkontynencja nagląca. Wiele kobiet doświadcza obu tych rodzajów jednocześnie, co określa się jako inkontynencję „mieszaną”.
Inkontynencja wysiłkowa
Inkontynencja wysiłkowa to najczęstszy rodzaj tej przypadłości. Występuje, gdy pęcherz znajduje się pod wpływem obciążenia lub nacisku. Często jest wywołana osłabieniem mięśni dna miednicy, przez co codzienne czynności, takie jak kichanie, śmiech czy ćwiczenia fizyczne, powodują wyciek moczu.
Osłabienie mięśni dna miednicy może prowadzić do obniżenia macicy, która uciska pęcherz i wywołuje inkontynencję. Podobnie jak inne mięśnie, mięśnie dna miednicy wymagają treningu, aby utrzymać swoją siłę.
Szacuje się, że 1 na 5 kobiet po 40. roku życia doświadcza inkontynencji wysiłkowej.
Inkontynencja nagląca
Osoby z tą odmianą odczuwają silne i nagłe parcie. Potrzeba jest tak mocna, że powstrzymanie moczu staje się niemożliwe. Zazwyczaj to uczucie pojawia się często w ciągu dnia. W rezultacie pacjentki korzystają z toalety częściej niż to konieczne (co jeszcze bardziej osłabia pęcherz) lub unikają picia płynów, mimo że nawodnienie jest bardzo ważne dla zdrowia układu moczowego. Szacuje się, że 1 na 10 kobiet po 65. roku życia doświadcza inkontynencji naglącej.
Dowiedz się więcej o różnych rodzajach inkontynencji
Częste przyczyny inkontynencji u kobiet
Omawiana dolegliwość może mieć różne podłoże. Najczęstszą przyczyną jest osłabienie lub uszkodzenie mięśni dna miednicy. Może to być na przykład wynik ciąży, porodu lub zmian hormonalnych podczas menopauzy. W przypadku nagłego pojawienia się problemu winna może być infekcja dróg moczowych.
Objawy mogą być również wywołane przez ukryte zaburzenia neurologiczne, co stanowi kolejny powód, dla którego w przypadku ich wystąpienia tak ważna jest konsultacja z lekarzem.
Ciąża a inkontynencja
Szacuje się, że 40% kobiet doświadcza problemów z pęcherzem w trakcie ciąży. Gdy dziecko rośnie, macica uciska pęcherz, cewkę moczową oraz mięśnie dna miednicy.
Hormon ciążowy hCG powoduje również zwiększenie ilości krwi w organizmie, a jej dopływ do nerek jest szybszy niż zwykle. W rezultacie pęcherz napełnia się gwałtowniej, a kobiety ciężarne muszą częściej korzystać z toalety.
Większość trudności z kontrolowaniem pęcherza w tym okresie mija w ciągu 6 tygodni po porodzie, gdy mięśnie mają czas na regenerację. Jeśli objawy nie ustąpią, należy skonsultować się z lekarzem.
Dowiedz się więcej o ciąży i inkontynencji
Menopauza a inkontynencja
Niektóre kobiety zaczynają zauważać tę przypadłość po wejściu w okres menopauzy. Badacze odkryli, że niski poziom estrogenu może osłabiać cewkę moczową, która pomaga utrzymać płyn w pęcherzu do momentu mikcji. Ponadto mięśnie dna miednicy podtrzymujące pęcherz mogą słabnąć wraz z wiekiem. Gdy struktury podtrzymujące układ moczowy są osłabione, mięśnie samego układu muszą pracować ciężej, aby powstrzymać mocz. Dodatkowe obciążenie lub nacisk na pęcherz i cewkę mogą powodować inkontynencję lub wycieki.