Inkontynencja kałowa

Inkontynencja kojarzona jest zazwyczaj z utratą kontroli nad pęcherzem, jednak termin ten może odnosić się również do nietrzymania stolca. Przypadłość ta występuje najczęściej u osób starszych, lecz może dotykać także dzieci oraz młodszych dorosłych. W tym artykule dowiesz się więcej o objawach i przyczynach inkontynencji kałowej, a także o sposobach na łagodzenie jej skutków.

Czym jest inkontynencja kałowa?

 

Inkontynencja kałowa to brak kontroli nad wypróżnieniami, który prowadzi do niezamierzonego oddawania stolca lub problemów z powstrzymaniem gazów. Wiele osób z tą przypadłością zmaga się jednocześnie z gubieniem moczu – mówimy wtedy o inkontynencji podwójnej. Dokładne dane statystyczne dotyczące tych przypadłości są trudne do ustalenia – wynika to głównie z faktu, że temat ten, a zwłaszcza utrata kontroli nad stolcem, wciąż stanowi tabu. Badania wskazują jednak, że około 8% dorosłej populacji doświadczyło inkontynencji kałowej w różnym stopniu. 

Co powoduje inkontynencję kałową?

W tej części przyjrzymy się bliżej wielu różnym przyczynom tego problemu. Inkontynencja kałowa pojawia się, gdy mięsień zwieracza nie jest w stanie utrzymać stolca. Stan ten może rozwinąć się z wielu powodów, do których należą uszkodzenia mięśni lub nerwów, choroby jelit oraz przewlekłe zaparcia. Niektóre grupy osób – takie jak seniorzy, dzieci czy pacjenci z chorobami neurologicznymi i przewlekłymi – mogą być bardziej narażone na jej wystąpienie. Poniżej szczegółowo opisujemy najczęstsze przyczyny, aby pomóc lepiej zrozumieć mechanizm powstawania tej dolegliwości.

Uszkodzenie mięśnia zwieracza

Najczęstszą przyczyną jest uszkodzenie lub osłabienie mięśnia zwieracza odbytu. Ponadto uszkodzenie nerwów kontrolujących ten mięsień oraz dno miednicy może prowadzić do osłabienia odczuwania samej potrzeby wypróżnienia. Do takich uszkodzeń dochodzi najczęściej w wyniku operacji chirurgicznych, porodów lub wad wrodzonych. 

Zaparcia, hemoroidy lub wypadanie odbytnicy

Inkontynencja kałowa może być również wywołana przez zaparcia, hemoroidy lub wypadanie odbytnicy. Osoby z demencją, powyżej 65. roku życia, a także pacjenci z określonymi schorzeniami (np. uszkodzeniami nerwów, cukrzycą czy stwardnieniem rozsianym) znajdują się w grupie podwyższonego ryzyka.
Warto pamiętać, że istnieje wiele metod leczenia, które mogą zmniejszyć problem i poprawić jakość życia pacjentów. Dlatego tak ważne jest, aby odpowiednio wcześnie szukać pomocy u personelu medycznego.

Inkontynencja kałowa u dzieci

Choć przypadłość ta dotyczy głównie osób starszych, może występować również u dzieci. Na inkontynencję kałową narażone są zwłaszcza dzieci i młodzież z niepełnosprawnością fizyczną lub intelektualną. Problem ten – a także inkontynencja podwójna – może dotykać również dzieci z nabytymi chorobami lub uszkodzeniami mózgu.

IBS Zespół Jelita Drażliwego, wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna

Oprócz seniorów i osób z niepełnosprawnościami, inkontynencja kałowa pojawia się u pacjentów z chorobami jelit. Zespół jelita drażliwego (IBS) to schorzenie o niejednoznacznej przyczynie, które wywołuje problemy jelitowe, w tym gazy i biegunki. Niektórzy pacjenci z IBS zmagają się także z inkontynencją kałową.

Z utratą kontroli nad wypróżnieniami bywają powiązane także wrzodziejące zapalenie jelita grubego (które jest bardziej rozpowszechnione) oraz choroba Leśniowskiego-Crohna. W przebiegu obu tych chorób stan zapalny obejmuje jelito cienkie, jelito grube i/lub obszar odbytnicy.

 

Obstypacja  i biegunka z przepełnienia

Inkontynencja kałowa może również wynikać z obstypacji. Obstypacja to ciężka forma zaparcia, w której dana osoba ma trudności z prawidłowym opróżnieniem jelit. W dłuższej perspektywie prowadzi do twardego stolca i zalegania w jelitach. Czasami jednak obok może przedostawać się bardzo miękki, płynny stolec. Ponieważ miękkie stolce są trudniejsze do kontrolowania, może dojść do utraty kontroli nad jelitami. Ten rodzaj inkontynencji kałowej nazywany jest również biegunką z przepełnienia lub biegunką paradoksalną.

Inkontynencja kałowa może mieć wiele przyczyn, a u niektórych osób do jej wystąpienia może przyczyniać się kilka czynników jednocześnie. Zrozumienie podstawowej przyczyny jest ważnym pierwszym krokiem, ponieważ pomaga w wyborze leczenia i postępowania. Dobrą wiadomością jest to, że inkontynencję kałową można często złagodzić dzięki odpowiedniemu wsparciu i podejściu. W następnej sekcji przyjrzymy się dostępnym rozwiązaniom oraz temu, jak mogą one pomóc w radzeniu sobie z objawami i poprawie jakości życia.

Rozwiązania w przypadku inkontynencji kałowej

Postępowanie w inkontynencji kałowej zależy od jej bezpośredniej przyczyny oraz nasilenia objawów. Podczas gdy u części osób zbawienne okazują się proste zmiany w stylu życia lub ukierunkowane ćwiczenia, inni mogą potrzebować leczenia farmakologicznego, specjalistycznych wyrobów chłonnych, a w niektórych przypadkach – operacji chirurgicznej. Poniżej znajduje się zestawienie najpopularniejszych metod radzenia sobie z inkontynencją kałową.

 

 

 

Wskazówki dotyczące radzenia sobie z inkontytnencją kałowa

Wskazówka 1: Skonsultuj się z lekarzem lub specjalistą

W przypadku inkontynencji kałowej zaleca się konsultację z lekarzem lub specjalistą. Może on zalecić zmiany w stylu życia, wyroby chłonne, leczenie farmakologiczne, operację naprawczą mięśnia zwieracza, a w ciężkich przypadkach wyłonienie stomii.

Wskazówka 2: Fizjoterapia

Podobnie jak w przypadku mimowolnego wycieku moczu, inkontynencję kałową można ograniczyć dzięki ćwiczeniom mięśni dna miednicy i fizjoterapii. Warto skonsultować się w tej sprawie z fizjoterapeutą.

Wskazówka 3: Modyfikacja stylu życia

Jeśli przyczyną problemu są zaparcia, ulgę w objawach mogą przynieść proste zmiany w codziennych nawykach. Spożywanie błonnika pokarmowego (np. produktów zbożowych, warzyw i owoców) oraz picie co najmniej dwóch litrów płynów dziennie może przynieść ogromną różnicę. Ponadto zauważalne rezultaty daje odpowiednia dawka ruchu oraz rezerwowanie stałego czasu na spokojne wizyty w toalecie.
Gdy zmiany w stylu życia nie przynoszą efektów, rozwiązaniem może być leczenie medyczne. Lekarz może przepisać środki przeczyszczające w celu usunięcia zaparć. Czasami uszkodzony mięsień zwieracza można naprawić za pomocą materiałów syntetycznych lub odtworzyć go poprzez przeszczep mięśnia smukłego uda – jest to tak zwana metoda dynamic gracilis – połączony z elementami syntetycznymi.
W niektórych przypadkach inkontynencji kałowej nie da się wyleczyć operacyjnie ani farmakologicznie. Wówczas ostatecznym rezultatem może być stomia, wyłoniona czasowo lub na stałe.

Wskazówka 4: Wybierz odpowiedni produkt na inkontynencję kałową

Oprócz produktów na inkontynencję moczową istnieją rozwiązania zaprojektowane specjalnie z myślą o problemach z wypróżnianiem lub o borykaniu się z obiema tymi dolegliwościami jednocześnie.
Pacjenci i podopieczni zmagający się z tą przypadłością często obawiają się wycieków lub nieprzyjemnego zapachu. Może to wpływać na ich pewność siebie, ograniczać mobilność i prowadzić do wycofania się z życia społecznego. Wybór produktu stworzonego specjalnie do tego rodzaju problemów pomaga zapewnić skuteczną ochronę przed przeciekaniem oraz kontrolę zapachów, co przekłada się na większy komfort i dyskrecję w życiu codziennym.

W niektórych przypadkach lekarz może również zalecić dodatkowe rozwiązania wspomagające, takie jak tampony analne. Mogą być one odpowiednie dla osób, u których często dochodzi do wycieku stolca w ciągu dnia, jednak nie są zalecane w przypadku biegunki z przelewaniem.
Niezależnie od wybranej metody, kluczowe znaczenie w radzeniu sobie z tą dolegliwością ma rzetelna ocena sytuacji i indywidualne dopasowanie rozwiązań. W ABENA wierzymy, że opieka nad pacjentem powinna zawsze opierać się na wiedzy i profesjonalizmie. Łącząc odpowiednie produkty z właściwym podejściem, można zmniejszyć dyskomfort, zminimalizować stres i poprawić jakość życia zarówno samych pacjentów, jak i ich opiekunów.

Dowiedz się więcej w naszym centrum wiedzy na poniższych stronach.

Poprzedni artykuł Inkontynencja u dzieci Następny artykuł Inkontynencja u mężczyzn

Wiedza od naszych ekspertów

Inkontynencja u dzieci

Większość dzieci zaczyna kontrolować pęcherz w ciągu dnia do 4. roku życia. Jednak u niektórych ten etap rozwoju trwa dłużej. W większości przypadków moczenie dzienne stanowi naturalny element rozwoju i nie powinno być powodem do niepokoju. Z tego artykułu dowiesz się, jak przebiega proces rozwoju kontroli nad pęcherzem u dzieci, jakie mogą być przyczyny moczenia dziennego oraz kiedy wskazane jest poszukiwanie dodatkowego wsparcia.

Dowiedz się więcej

Inkontynencja u mężczyzn

Inkontynencja wśród mężczyzn występuje znacznie częściej, niż powszechnie się uważa. Zazwyczaj jest ona wywołana problemami z prostatą, jednak na szczęście pacjenci mają obecnie do dyspozycji wiele skutecznych metod leczenia.

Dowiedz się więcej

Inkontynencja u kobiet

Szacuje się, że z inkontynencją żyje dwukrotnie więcej kobiet niż mężczyzn. Ciąża, poród oraz menopauza zwiększają prawdopodobieństwo wystąpienia tego problemu.

Dowiedz się więcej